Fizjoterapia uroginekologiczna Wrocław

Fizjoterapia uroginekologiczna Wrocław


Fizjoterapia uroginekologiczna zajmuje się profilaktyką, diagnostyką oraz leczeniem schorzeń związanych z nieprawidłowościami w obrębie miednicy, pomaga również złagodzić dolegliwości bólowe.
Do fizjoterapeuty uroginekologicznego zgłosić się może każda kobieta planująca ciążę, będąca w ciąży lub po porodzie siłami natury lub po cesarskim cięciu jak również każda pacjentka niezwiązana z okresem okołoporodowym, która boryka się z objawami ze strony dna miednicy.

: fizjoterapia uroginekologiczna wrocław, fizjoterapeuta uroginekologiczny wroclaw

Fizjoterapeuta uroginekologiczny Wrocław – dla kogo?

Do fizjoterapeuty uroginekologicznego zgłosić się może każda kobieta będąca w ciąży lub dopiero planująca ciąże. Jak również każda kobieta, która jest po porodzie siłami natury lub po cesarskim cięciu.

Fizjoterapia uroginekologiczna - co obejmuje?


1. Wizyty profilaktyczne
2. Obniżenia narządów rodnych
3. Nietrzymanie moczu, gazów, stolca
4. Dolegliwości bólowych podczas współżycia, miesiączek, wypróżniania
5. Rozejścia mięśni prostych brzucha (DRA)
6. Menopauza, endometrioza
7. Mobilizacja blizn po zabiegach w obrębie miednicy i powłok brzusznych
8. Kobiety w ciąży:

  • dobór odpowiedniej aktywności fizycznej

  • edukacja świadomości własnego ciała i ergonomii dnia codziennego

  • nauka oddechu, pracy mięśni dna miednicy oraz pozycje wertykalne
  • masaż krocza przygotowujący do porodu silami natury

  • w przypadku dolegliwości bólowych terapia manualna

9. Kobiety w połogu:

  • obniżenia narządów rodnych

  • nietrzymania moczu

  • terapia blizn po CC, nacięciach lub pęknięciach krocza
  • terapia rozejścia mięśnia prostego brzucha (DRA)

  • w przypadku dolegliwości bólowych terapia manualna
fizjoterapia uroginekologiczna wrocław, fizjoterapeuta uroginekologiczny wroclaw

Fizjoterapeuta uroginekologiczny we Wrocławiu - jak wyglądają wizyty?

Pierwsza wizyta u terapeuty składa się z obszernego wywiadu i badania, dzięki którym pozwala na prawidłową diagnostykę problemu. Pacjentka powinna być przygotowana na to, że będzie miała zadawane wiele pytań począwszy od jej stylu życia, charakteru pracy, doznanych urazów w całym swoim życiu jak i intymnych ukierunkowanych pytań takich jak ilość i przebieg porodów, dysfunkcji w obrębie dnia miednicy, miesiączkowania, bólu w okolicy miednicy, współżycia, sposobu i częstotliwości oddawania moczu, gubienia moczu lub stolca. Ważnym jest aby pacjentka przygotowała się na pierwszą wizytę na tego typu pytania i przygotowała ze sobą niezbędną dokumentację medyczną (opis zabiegów, opis wyników badań) opis prześwietleń RTG, MRI, TK) i spis leków.

 

Diagnostyka i terapia

Na sam początek badany jest układ ruchu – najwięcej skupiamy się na ruchomości miednicy, odcinka lędźwiowo-krzyżowego oraz stawów biodrowych. Z uwagi na budowę anatomiczną, biomechanikę i współpracę mięśniową poddane diagnostyce zostają mięśnie brzucha, mięśnie obręczy biodrowej oraz najważniejsze mięśnie dna miednicy.  mięśnie obręczy biodrowej oraz najważniejsze mięśnie dna miednicy.
Narzędziami do badania i prowadzeniu terapii są na pierwszym miejscu ręce terapeuty za pomocą, których może zostać wykonane rozluźnianie mięśniowo-powięziowe, praca wisceralna, drenaż, mobilizacja blizn, opracowywanie punktów spustowych oraz badanie per vagina (przezpochwowe) i/lub per rectum (przezodbytnicze). Pacjentka zawsze zostaje poinformowana jak będzie wyglądał przebieg takiego badania oraz zostanie poproszona o pisemną zgodę na jego przeprowadzenie.  Pomocnymi w badaniu, ocenie i monitorowaniu postępu terapii w przypadku pracy mięśni brzucha i dna miednicy jest użycie USG oraz EMG- biofeedback.
Diagnostyka ultrasonograficzna (USG) przez powłoki brzuszne jest niezbędna do oceny mięśni brzucha i kresy białej, oceny pojemności pęcherza, pracy mięśni dna miednicy. 
EMG biofeedback (biologiczne sprzężenie zwrotne) jest dokładną metodą oceny i ustaleniu ćwiczeń mięśni dna miednicy za pomocą kontroli wzrokowej i czuciowej przez pacjenta. Podczas tej metody używa się elektrody dopochwowej i/lub elektrod naskórnych, które badają czynność mięśni– zdolność do napinania, rozluźniania, ich wytrzymałości i siły. Przedstawione wyniki widoczne są na monitorze komputera dzięki czemu pacjentka pozyskuje większą świadomość nad danymi częściami ciała. 
W przypadku niedostatecznej siły dna miednicy, zwiększonemu napięciu lub w przypadku pęcherza nadaktywnego może być zaproponowana elektrostymulacja, czyli przekazaniu impulsu elektrycznego poprzez elektrody do docelowych mięśni.  W przypadku podjęcia decyzji o wykorzystaniu elementu EMG biofeedback i/lub elektrostymulacji pacjentka zostanie poproszona o zakup indywidualnych elektrod skórnych i dopochwowej. Elektroda dedykowana jest tylko dla jednej osoby jednakże dla niej są wielokrotnego użytku a terapeuta poinformuje o sposobie ich higieny. 
Pacjentki zgłaszające problemy nietrzymania moczu oraz dolegliwości ze strony pęcherza moczowego, zostaną poproszene o przeprowadzenie analizy sposobu i częstotliwości wizyt w toalecie za pomocą dzienniczka mikcji. 
Nierzadko terapeuta może poprosić pacjenta o konsultacje z innym specjalistą i poszerzeniu badań: np. o badanie uroflometryczne, urodynamiczne, diagnostykę pęcherza z lekarzem Urologiem. USG i badanie narządu rodnego u lekarza Ginekologa. Diagnostykę i badanie w przypadku zaburzeń ze stronu układu pokarmowego – z lek. Gastrologiem, Dietetykiem lub kontrola hormonów u lek. Endokrynologa.  Kluczem do sukcesu jest zaangażowanie pacjentki wobec planu terapeutycznego, stosowaniu się do otrzymanych zaleceń i nawyków dnia codziennego.