Inseminacja

Niepłodność nie musi być przekleństwem

Obecnie wiele par damsko-męskich boryka się z problemem niemożności posiadania dzieci. Pary te usilnie poszukują remedium, które byłoby w stanie zmienić ten ciężki dla nich stan rzeczy. Jednym ze sposobów, które pozwalają uporać się z tym problemem jest inseminacja.

Zabieg ten polega na aplikacji męskiego nasienia do kobiecych dróg rodnych, który to ze względu na swoja specyfikę dokonywany jest w warunkach klinicznych.

Kiedy wskazana jest inseminacja?

W przypadku mężczyzn, wskazaniami do przeprowadzenia inseminacji są przede wszystkim niekorzystne charakterystyki ilościowe i jakościowe nasienia, czyli np. niewielka ilość plemników w ejakulacie, lub ich obniżona mobilność. W przypadku kobiet wskazaniami są przede wszystkim endometrioza, zakłócenia lub brak owulacji oraz obecność w śluzie szyjkowym przeciwciał ukierunkowanych agresywnie wobec plemników. Niepłodność jest problemem, który często ciężko jest przypisać do osoby konkretnej płci, współtworzącej związek. W takim przypadku występuje tak zwana niepłodność idiopatyczna, która również jest przesłanką do tego, by decydować się na sztuczne zapłodnienie.

Przebieg zabiegu

Procedura inseminacji może być przeprowadzana jedynie w optymalnym do tego okresie, czyli wówczas, kiedy pacjentka jest w trakcie owulacji. Mamy wówczas do czynienia z gotową na zapłodnienie komórką jajową. U większości kobiet konieczna jest jedynie regularna obserwacja owulacji (na przykład poprzez badanie USC). U pacjentek, które dotknęły zaburzenia cyklu owulacji, konieczne jest jej zaaranżowanie, poprzez zastosowanie różnych medykamentów, takich jak: cytrynian klomifenu lub gonadotropiny. Aby przeprowadzić inseminację, niezbędne jest również męskie nasienie. Jest ono uzyskiwane w wyniku oddania nasienia poprzedzonego kilkudniowym (3 do 7 dni) okresem wstrzemięźliwości seksualnej.

Sztuczne zapłodnienie jest przy obecnym stanie wiedzy medycznej optymalnym sposobem na przezwyciężenie problemów z niepłodnością. Lekarze pracujący na co dzień z pacjentami cierpiącymi z powodu zaburzeń płodności są nie tylko specjalistami w ujęciu czysto zawodowym, ale również osobami rozumiejącymi rozterki natury psychologicznej i delikatność problemu.